Historia

Ciała

białadama 22 5 lat temu 8 604 odsłon Czas czytania: ~3 minuty

"Pierwsze Ciała zaczęły spadać koło południa. Tak, tak, pamiętam - akurat zerkałem na tarczę ogromnego zegara na kościelnej wieży. Wtedy dwa spadły na dużą wskazówkę i obłamały ją. Metalowa strzałka z hukiem trzasnęła o ziemię razem z trzema Ciałami. Nagi starzec i dwie nagie kobiety.

Ludzie nie od razu zaczęli krzyczeć. Pamiętam, że wstałem z ławki na przystanku i wytężyłem wzrok. To, że na wieżę kościoła spadły trzy nagie Ciała, dotarło do mnie chyba dopiero, kiedy dziecko stojące obok mnie powiedziało to na głos do swojej matki.

- Mamo, mamo! Jakieś golasy spadają z nieba! - usłyszałem jak przez mgłę. Gdzieś w oddali na mieście zaczęły powoli dobiegać stłumione huki, brzęki i wwiercające się w czaszkę alarmy samochodów. Ciała spadały na początku sporadycznie. Kilka w odstępie paru minut. Tak mi się przynajmniej wydaje.

Przeszedłem przez ulicę z dwoma gapiami, chcąc podejść bliżej kościoła. Z tyłu dobiegło mnie "Dziecko, co ty pleciesz, jakie golasy?". Matka pewnie nie zauważyła od razu. Dres obok mnie zasadził parę soczystych "ku*ew", kiedy zbliżył się do dziedzińca kościoła na tyle, żeby wyraźnie zobaczyć Ciała. Moje oczy powiększyły się ze strachu. Roztrzaskana wskazówka zegara kościelnego i trzy rozsmarowane po ziemi korpusy. I motłoch nasilający się gdzieś za mną. Coraz bliższy motłoch.

Kolejne ciało upadło na jakiegoś kolesia, który jako trzeci podszedł z nami na dziedziniec kościoła. Dres zaczął wrzeszczeć i uciekł. A koleś, który miał nieszczęście zostać przygniecionym przez jakiegoś 200 kilowego otyłego faceta, już się nie podniósł. Usłyszałem potężny huk, odwróciłem się z sercem w gardle i zobaczyłem, jak na przystanek, który właśnie opuściłem, spada kolejne Ciało. Matka z dzieckiem w ostatniej chwili odskoczyła.

Wtedy rozległy się pierwsze krzyki. Jazgot alarmów stanowił chaotyczny akompaniament do tego wszystkiego.

Już nie kojarzę, co mnie wyrwało z transu. Czy Ciało małej dziewczynki, które rozbiło się tuż przede mną, czy mdła i ciężka woń krwi rozkwaszonych na ziemi zwłok. Nie pamiętam, co krzyczałem biegnąc do najbliższego budynku, w którym mogłem schronić się przed kolejnymi kroplami.

Bo to był deszcz, cholerny deszcz.

A na dobre "rozpadało" się właśnie, kiedy wbiegłem do kościoła. Przez niedomknięte drzwi mogłem obserwować, co się dzieje na zewnątrz.

Jak kolejne nagie i oślizgłe zwłoki uderzają częściej i gęściej w zaskoczonych i już na dobre spanikowanych żywych miotających się w popłochu na ulicach. Jak rozbijają się o budynki, znacząc ściany krwawymi stemplami. Jak spadają na samochody, te zaparkowane i te na chodzie. Ten huk, ten pieprzony huk... Może to chore, ale chyba ten hałas wrył mi się w pamięć bardziej niż widok Ciał. Huk i woń.

Głupi, zamiast zamknąć oczy i zatkać uszy, skazywałem swoje zmysły na ten koszmar...

- Na Boga, co się dzieje? - dobiegło mnie, jakby z oddali. Dotarło do mnie, że klęczę przy uchylonych do wewnątrz drzwiach kościoła, trzymając się ich kurczowo, brodząc we własnych wymiocinach. Nie pamiętam, kiedy się porzygałem.

Zacząłem wrzeszczeć, kiedy ktoś z tyłu złapał mnie za ramię. Podniosłem się raptownie i odskoczyłem, wierzgając ramionami. Odwróciłem się

i dojrzałem jakąś babcię. Z tyłu, zza ławek wyglądało jeszcze parę zdziwionych twarzy. Babcia zbliżyła się do wejścia i zmrużyła oczy, chcąc dojrzeć, co jest przyczyną potwornego zamieszania na zewnątrz. O dach kościoła coraz częściej rozbijały się Ciała. Słyszeliśmy te straszne mlaskające odgłosy od strony sufitu. Zasłoniłem sobą widok na zewnątrz i znów złapałem za drzwi, chcąc je zamknąć. Poczułem, że coś je jednak zablokowało.

Spojrzałem w dół. W przestrzeni między drzwiami a framugą leżało ramię. Wykopałem je z obrzydzeniem na zewnątrz i zatrzasnąłem drzwi.

Hałas. Cały czas ten hałas. Ogromny huk, krzyki, piszczenie, brzęk szkła. I wszystko bezlitośnie zmieszane ze sobą. Kakofonia końca świata.

W kościele było nas jakieś siedem osób. A może osiem. Nie wiem, łzy trochę mi blokowały widzenie. Widziałem i słyszałem tam różne rodzaje płaczu. Od cichych łez sunących mimowolnie po policzkach, poprzez ledwie słyszalny szloch, aż po otwarty lament i histeryczny ryk.

Za witrażami w oknach było już ciemnawo, kiedy usłyszałem głos, który oznajmił cicho:

- Już.

To był mój głos. Siedziałem w pierwszej ławce. Wokół gniło jakieś siedem zwłok. A może osiem. Nie wiem, łzy trochę mi blokowały widzenie."

- Chaos, panie komendancie, totalny chaos. Zeznania tego czuba ograniczają się do jakichś bredni o apokalipsie i deszczu zwłok. Do niego chyba wciąż nie dociera to, co zrobił.

'Nadal nie są znane dokładne okoliczności wczorajszej rzezi w kościele im. św. Jana Chrzciciela. Udało nam się dowiedzieć, że sprawca, odpowiedzialny za brutalny mord ośmiu osób, jest zupełnie nieświadomy swojego czynu. Nie zdaje sobie sprawy, że tego popołudnia wtargnął pod koniec majowego nabożeństwa do kościoła i z wyjątkowym okrucieństwem zaszlachtował pozostałych w świątyni wiernych. Mamy niepotwierdzone informacje, że morderca działał w kompletnym amoku i zabijając, miał swoją wizję totalnie innej rzeczywistości.'

Oznacz jako: przeczytane ulubione chcę przeczytać

Komentarze

Mam wrażenie, że była taka manga :o ale nie jestem pewna...
Odpowiedz
Znaczy się początek właśnie mi się kojarzy z jakąś manga... xd
Odpowiedz
Uhuhh, straszne >.< ale dobre c:
Odpowiedz
Spoko :)
Odpowiedz
Elena przeczytaj XD Fajne ;3
Odpowiedz
Fajne :)
Odpowiedz
mega fajne!
Odpowiedz
Jest dobrze ;)
Odpowiedz
jedna najlepszych na tej stronie :D
Odpowiedz
Dobre deszcz golasów hehe
Odpowiedz
Noo nieźle 10/10
Odpowiedz
Super xD Byla chyba gdzieś taka scena ze spadającymi cialami.
Odpowiedz
Takie pojebane, że aż fajne :D
Odpowiedz
Zajebiocha ;3
Odpowiedz
Bardzo zaskakujące ( to lubię ) i ogólnie świetne. :)
Odpowiedz
Dla mnie genialne, trzymające w napięciu, zaskakujące zakończenie, super :)
Odpowiedz
Dobre. Ciekawie opowiedziane... zakończenie trochę rozczarowało ale opowiadanie ma potencjał :D
Odpowiedz
Super, świetnie opisane :)
Odpowiedz
tak bardzo sie bałem ;_;
Odpowiedz
Boskie, niemal widziałem to na własne oczy czytając.
Odpowiedz
wtf
Odpowiedz
Ciekawe, niespodziewane zakończenie :)
Odpowiedz
Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Inne od tego autora

Archiwum

Najnowsze i warte uwagi

Artykuły i recenzje